چه سخته تو چشای کسی که تمام عشقت را ازت دزدید و به جاش یه

زخم همیشگی به قلبت هدیه داد زل بزنی و به جای این که لبریز کینه

و نفرت بشی حس کنی که هنوز هم دوسش داری یا چقدر سخته،دلت

می خواد سرت را باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش

تمام وجودت له شده. چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف

بزنی اما وقتی دیدیش هیچ چیزی جز سلام نتونی بگی.

چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هات را خیس کنه

اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوز هم دوسش داری.

چقدر سخته گل آرزوهات را تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت

بشکنی و اون وقت آروم زیر لبت بگی، گل من باغچه نو مبارک.